و هم على عليه السّلام فرمايد : ألا طرق النّاعى بليل فراعنى * و أرقّنى لمّا استهلّ مناديا فقلت له لمّا رأيت الّذى أتى * أغير رسول اللّه أصبحت ناعيا فحقّق ما أشفقت منه و لم يئل * و كان خليلى عدّتى و جماليا فو اللّه ما أنساك أحمد ما مشت * بى العيس يوما ما و جاوزت واديا و كنت متى أهبط من الارض تلعة * أرى أثرا قبلى حديثا و عافيا جوادا تشظّى الخيل منه كأنّما * يرون به ليثا عليهنّ ضاريا « 1 » و هم أمير المؤمنين فرمايد : كنت السّواد لناظرى * فبكى عليك النّاظر من شاء بعدك فليمت * فعليك كنت أحاذر « 2 » و اين بيتها را فاطمه عليها السّلام در مرثيه پدر فرمايد : اذا اشتدّ شوقى زرت قبرك باكيا * أنوح و أشكو لا أراك مجاوبى فيا ساكن الصّحراء علّمتنى البكا * و ذكرك أنسانى جميع المصائب فان كنت عنّى فى التّراب مغيّبا * فما كنت عن قلب الحزين بغائب و اين مرثيه را صفيه دختر عبد المطّلب انشاد فرمود : الا يا رسول اللّه كنت رجائنا * و كنت بنا برّا و لم تك جافيا و كنت رحيما هاديا و معلّما * ليبك عليك اليوم من كان باكيا لعمرك ما ابكى النّبىّ لفقده * و لكن لما اخشى من الهرج آتيا كانّ على قلبى لذكرى محمّد * و ما خفت من بعد النّبىّ المكاويا

--> ( 1 ) . درآمد خبر دهندهء مرگ به شب ، پس ترسانيد مرا و بىخواب كرد مرا ، چون آواز برداشت بانگ‌كننده . پس گفتم مر او را ، چون خيال كردم آن چيز را كه آمد ، آيا غير فرستادهء خدا را گشتى خبر مرگ دهنده ؟ پس درست كرد آنچه ترسيدم از آن و باك نداشت ، و بود دوست من سازگار من و جميل من . پس به حقّ خدا كه فراموش نكنم ترا اى احمد ، مادام كه برد مرا اشتران سفيد در روزى از روزها و مادام كه گذرم از رودخانه ، و هستم من كه هرگاه فرو آيم از زمين پشته‌اى را ، بينم نشانى پيش از خود نو و كهنه . جوانمردى كه گريختندى سواران از او ، گويا كه مىديدند بديدن او شيرى مسلّط بر ايشان . ( 2 ) . بودى تو سياهى سياههء چشم من ، پس گريست بر تو سياههء چشم . هر كه خواهد بعد از تو ، پس گو بمير ، پس بر تو بودم من كه حذر مىكردم .